Droga do mojego domu – blog

W trakcie, kiedy wiązał beton górale robili ogrodzenie.

Zachwycił mnie prosty sposób równania słupków. Przywiązany sznurek pokazywał na jaką wysokość je dociąć. Takie to proste, a jak ktoś nie ma nic wspólnego z budową to nie przychodzi do głowy

Tutaj muszę wtrącić historyjkę o ustalaniu, jak zrobić ogrodzenie.

Ogrodzenie zrobione jest z drewnianych podkładów kolejowych. Jak wiadomo podkłady takie są moczone w oleju, aby wydłużyć ich żywotność. Nie sposób negować tego sposobu, bowiem kupowałam używane podkłady. W tamtych czasach było to proste, bo w wielu miejscach na kolei wymieniano drewniane na betonowe, a te stare sprzedawano za grosze.  Wiedziałam, że drewna nie można betonować. Górale pytali więc jak wyobrażam sobie osadzenie słupków w ziemi. Kupiłam wywrotkę kamyków i poprosiłam, aby zasypali słupki kamykami. Główny Murarz uśmiechnął się szeroko i zapytał:

- I myśli Pani, że to wytrzyma?

Wykopali dół, wsypali troche kamyków, wstawili słup i obsypali go kamieniami, ubijając je prowizoryczną ubijarką z dwóch kawałków grubych belek. Jakież było jego zdziwienie, kiedy oparł się o słup, a ten.. ani drgnął! Żartował później, że dostał pstryczka w nos, bo naśmiewał się ze mnie. A ja utwierdziłam się w przekonaniu, że porządni ludzie budują mi dom. Skoro starszy, doświadczony człowiek miał na tyle pokory, żeby przyznać małolatowi rację… I jeszcze śmiać się z samego siebie

Dodam, że od tamtego czasu minęło prawie 16 lat, a ogrodzenie stoi nadal i nie chwieje się Dobra robota górali i duża ilość oleju na dobrym drewnie robi swoje.

W międzyczasie chomikowałam piasek do zasypania fundamentów…

Pewnego dnia przyjechałam na budowę po zmroku. Byłam przekonana, że górale już odpoczywają. A oni.. nosili ciężkie podkłady w dalsze rejony działki, żeby przygotować sobie pracę na nastepny dzień. Byłam pod wrażeniem pracowitości tych ludzi.

Na zdjęciu poniżej niesiony podkład, ale za dnia. Małe nie były te podkłady..

Ogrodzenie zostało pomalowane. Tutaj przypomina mi się moja złość na impregnat..

Wyczytałam gdzieś, że na pomalowanie 10mb ogrodzenia potrzebne jest ileś tam litrów impregantu z papugami. Była kiedyś (moze jest nadal, ale nie wiem) taka produkująca impregnaty firma, na opakowaniach której były papugi. Kupowałam ją w hurtowni (w której zresztą dzisiaj zaopatruje się nasza firma) tuż przed godziną zamknięcia. Nie chciałam więc przedłużać moich zakupów, poprosiłam o to, o czym czytałam, zapłaciłam horrendalny rachunek i pojechałam na budowę.

Ilość kupionego papuziego impregnatu miała starczyć na całość ogrodzenia. Starczyła na 1/4 i w dodatku tylko po jednej stronie… Nastepnym razem pojechałam do hurtowni wcześniej i dopytałam się o impregnaty. Rodzaj, zużycie, na jakie drewno.. Kupiłam impregnat innej firmy, zapłaciłam mniej niz poprzednim razem i… impregnat starczył na pomalowanie reszty ogrodzenia, pomalowanie drugiej strony i… zamalowanie papug – żeby kolor był ten sam.

Dużo mnie tamte zakupy nauczyły Inwestorze, nie śpiesz się! Do dzisiaj papugi mi się źle kojarzą..

W maju 1996 ekipa murarzy zaczęła przygotowywanie do wykonania fundamentu. Najpierw postawili mały prowizoryczny domek, w którym spali i przechowywane były narzędzia oraz podręczne materiały. Później przenieśli znaki geodety na deski i zaczęli kopać.

Wieczorem wyjeżdzałam z budowy wiedząc, że to już NAPRAWDĘ początek mojego domu.

Po paru dniach skomplikowany szalunek (te wykusze!!) był przygotowany.

Jak patrzę na ilość drewna, które się marnuje przy murowaniu to i dzisiaj żal mi ściska serce

To był moment, kiedy przyjechałam na „odbiór zbrojenia”. Miałam wtedy 26 lat, a czułam się jak nieopierzony małolat. Więc jak pomyślałam, że MAM SPRAWDZAĆ murarzy to aż mi było niezręcznie.. Pamiętałam jedną zasadę, którą ktoś mi podpowiedział: „jak przekątne budynku są takie same to znaczy, że jest dobrze zrobiony”. Resztę można poprawić.

Poprosiłam więc murarzy, abyśmy sprawdzili przekątne. Główny murarz uśmiechnął się pod wąsem i podał mi miarkę. Jakież było jego zdziwienie, jak okazało się, że przekątne różnią się o prawie 20cm! Prawdę mówiąc sama byłam zdziwiona, bo nie spodziewałam się tego, że znajdę błąd. Przyjechałam tam bardziej z myślą, że skoro mam sprawdzać to głupio byłoby nie przyjechać. Chciałam być odpowiedzialnym inwestorem!

Sprawdziliśmy te przekątne 3 razy. Za każdym razem niestety wychodziło to samo. W końcu znaleźliśmy błąd: wykusze oszukały murarskie oko, które w jednym miejscu mierzyło do narożnika wykusza, a nie do narożnika domu. Tych parę centymetrów zupełnie wykrzywiło bryłę.

Na szczęście trafiłam na porządnych fachowców (w końcu górale!) i poprawili wszystko bez mrugnięcia okiem, mimo, że zajęło im to z półtora dnia.

Jak tylko szalunek został poprawiony zaprosiliśmy beton

To był piękny widok

Betonowania pilnowały trzy małe inwestorki Czyli Inwestor Nr 1 – zupełnie podrośnięty i ruchliwy oraz dwie małe żeńskie inwestorki obserwujące wszystko ze swoich stacji obserwacyjnych

Podczas betonowania murarze szykowali ogrodzenie. Plan był taki, że jak zabetonujemy ściany fundamentowe i beton będzie wiązał to murarze zajmą się grodzeniem działki. Od frontu miały być zwykłe podkłady betonowe jako słupy, a do nich przymocowane deski. Tam, gdzie nie widać ogrodzenia miała być zwykła siatka na betonowych słupkach, które odziedziczyłam po rodzicach.

Wiosną 1996 przyjechał na budowę pierwszy Ważny Człowiek – geodeta Wyznaczał granice działki.

W tamtym czasie działka leżała na takim końcu świata, że osnowa geodezyjna była oddalona o ponad kilometr… Dla niewtajemniczonych: żeby wytyczyć granice działki oraz dom – geodeta musiał wymierzać miejsce od punktu oddalonego o ponad kilometr

Początki budowy nie obyły się bez smaczków: geodeta miał nogę w gipsie! Ale że był słownym człowiekiem, to i tak dojechał do pracy

Jak dzisiaj patrzę na samochody, które wtedy dojechały na działkę.. Jakże się różnią od tych jeżdżących dzisiaj po polskich ulicach! To był 1996 rok. Rosyjski wielkolud, duży fiat, żuk.. Część osób budujących dzisiaj swoje domy nie pamięta nawet takich marek Z tym większym sentymentem zamieszczam te zdjęcia